Koyra wcześniej nazywała się Zorya (learnzorya.com). Ten sam korepetytor, nowa nazwa.
Na tej stronie śledzimy drogę jednego dziecka przez aplikację Koyra: kwalifikacja, która pokazuje, gdzie dziecko naprawdę jest, diagnoza, dlaczego każda odpowiedź wyszła tak, a nie inaczej, i lekcje zbudowane na jednym i drugim.
Szukasz paneli, raportów i informacji o tym, jak przebiega pilotaż? To część dla dorosłych, opisana na stronie Dla szkół i organizacji.
Od 16 do 40 adaptacyjnych zadań w języku ojczystym dziecka wskazuje prawdziwą klasę wyjściową. Słowo test nie pada ani razu. Przy każdym zadaniu dziecko w kilku słowach opisuje, jak je rozwiązało, i to właśnie odróżnia poprawną metodę z drobną pomyłką od prawdziwej luki.
Koyra zna oficjalne podstawy programowe Ukrainy, Polski i Estonii. Dzięki temu odróżnia temat, który dziecko zapomniało, od tematu, do którego dawna szkoła jeszcze nie doszła. Dlatego ta sama kwalifikacja sprawdza się u dziecka, które zmienia kraj, język albo po prostu szkołę w obrębie jednego kraju.
Przykładowy scenariusz: Andrij z klasy 4 porównuje dwa ułamki po polsku i się myli. Wybierz przyczynę i zobacz, co dalej dzieje się z tą samą błędną odpowiedzią.
Następna lekcja utrzymuje matematykę na poziomie jego klasy, najpierw wyjaśnia temat po ukraińsku, a po polsku pisze krótkimi zdaniami, codziennym językiem. Każde słowo, którego dotknie, na przykład większa, wróci na koniec sesji. Nie zapisuje się żadnych trudności z matematyką, bo ich nie było.
Przykładowy scenariusz, wyłącznie poglądowy. Kolejność tematów w przypadku „jeszcze nieomawiane” to przykład, a nie informacja o konkretnym programie nauczania.
Dotknij dowolnego słowa, aby zobaczyć jego znaczenie w drugim języku. Każde dotknięcie jest rejestrowane, więc Koyra dokładnie wie, które słowa blokują które dzieci, i powtarza je na koniec każdej sesji. Słowa zapisane przez dziecko trafiają do jego słowniczka i pojawiają się w raporcie nauczyciela jako bariery.
Jedno dotknięcie, bez słów. Zawsze na początku. Trudny dzień oznacza krótszą, łagodniejszą sesję.
Dwa lub trzy łatwe zadania w języku ojczystym. Najpierw sukces.
Jeszcze przed nauką: kilka zadań, każde w jednym języku. Koyra sprawdza, co dziecko już umie, a lekcja dopasowuje się do tego.
Dwujęzyczne slajdy, artykuły do pogłębienia i Zirka, której można zadawać pytania.
Zadania do ćwiczeń z tego samego tematu, oba języki obok siebie.
Wymagane uzasadnienie, bez pokazywania oceny. Ten etap może zastąpić własna karta pracy nauczyciela.
Ta sama umiejętność raz w każdym języku, z liczbami zapisanymi słowami, żeby język nie miał się gdzie schować.
Od jednej do trzech gwiazdek, nigdy zero. Co dalej, w obu językach. Jak dziś poszła matematyka?
Od 10 do 45 minut, zależnie od wieku i ustawień. Temat uznaje się za opanowany przy około 80 procentach w dwóch sesjach, w obu językach. Przerwana sesja wznawia się od tego samego zadania.
Odpowiada na pytania dokładnie o to, co jest na ekranie. Naprowadza, nigdy nie podaje odpowiedzi. Dla najmłodszych to przyjazna gwiazdka, dla nastolatków zwykły czat. Podczas sprawdzeń jest wyłączona.
Najpierw samodzielna próba. Nietrafiona odpowiedź otwiera pierwszą podpowiedź, potem drugą. Niektóre podpowiedzi mają własne pola na odpowiedź, więc dziecko pracuje wewnątrz podpowiedzi.
Prawie, spróbuj jeszcze raz. Pytanie naprowadzające. Samo równanie. Rozpisany pierwszy krok. Pełne rozwiązanie: zawsze ostatni szczebel, nigdy pierwszy. Dojście do niego nadal daje gwiazdki, a potem samo pojawia się następne zadanie.
Jeden język albo dwa: dziecko w Kijowie uczy się po ukraińsku, dziecko w Tallinnie w dwóch językach naraz. Nauczyciel zachowuje kontrolę: poziom, temat, długość sesji i własne karty pracy.
Z kwalifikacji, a potem z postępów w opanowywaniu materiału. Żywa mapa tego, co opanowane, co w toku, a co sprawia kłopoty.
Z zaangażowania, które jest mierzone. Dziecko, które po cichu się wycofuje, zostaje oznaczone, a nie przeoczone; sesja wtedy łagodnie się kończy.
Z wyników dziecka w każdym z języków. Dziecko, któremu przeszkadza język szkoły, dostaje w nim prostsze sformułowania, wyjaśnienie najpierw w języku ojczystym, a w diagnozie i krótkim sprawdzeniu słowo w swoim języku obok trudnego terminu.
Karta dla nauczyciela każdego ranka, oficjalny raport dla szkoły, cotygodniowa wiadomość dla rodziny.